നബിദിനം

നമുക്ക് ദൈവവും റസൂലും മതി
അവർ വേലികൾ കെട്ടിയിട്ടില്ല
മതിലുകൾ കെട്ടി ഉയർത്തിയിട്ടുമില്ല
ജാഥകൾ നടത്തി വഴി തടഞ്ഞിട്ടുമില്ല....!

ഭൂതം

കൊച്ചുംനാളില്‍
ഉറക്കം വരാതെ
അന്തിപ്പായയില്‍
ഉരുണ്ടു കളിക്കുമ്പോള്‍
ഉമ്മ  പറയും:
"ഉറങ്ങാണ്ടെയിരുന്നാല്‍
ഭൂതം വന്നു പിടിച്ചോണ്ട് പോവും"
കൊല്ലങ്ങള്‍ക്കിപ്പുറം
ഉറങ്ങാനൊരുങ്ങുമ്പോള്‍
ഭൂതകാലം വന്നെന്നെ
വേട്ടയാടിത്തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ്
അന്ന് ഉമ്മ  പറഞ്ഞ ഭൂതം
എന്തെന്നറിയുന്നത് .

തീരം.

ഒരു നിഘണ്ടു വേണം

അര്‍ത്ഥമില്ലാതെ അലയുന്ന
ഈ വാക്കുകള്‍ക്ക്
ജീവിതം,പ്രണയം,മരണം.
പല തവണ വെട്ടിയും തിരുത്തിയും
എഴുതിയത് മതിയായി
ഇനി ഇവ എഴുതാന്‍ നല്ലത്
ഈ തീരത്താണ്
എവിടെ എന്ത് എഴുതിയാലും
തിരകള്‍ മയ്ക്കുമല്ലോ...
കൂടെ കണ്ണ് നനഞ്ഞത്
വെള്ളമാണന്ന്‍ കള്ളവും പറയാം
കണ്ണീരെന്ന് പറഞ്ഞ്
ആരും കളിയാക്കുകയുമില്ലല്ലോ...?

ഞാനും മരിച്ചു.

ഞാനും മരിച്ചു.
വിരലിലെണ്ണാവുന്നവര്‍
വെന്നങ്കിലും
നന്മ പറയാന്‍ ഒരുത്തനും
നേരം കിട്ടിയില്ല
എന്റെ വീട്ടില്‍
എല്ലാ മൊബൈല്‍ കബനിക്കും
ഫുള്‍റേഞ്ച് ആണല്ലോ...?

വാര്‍ത്ത‍ അറിയിക്കാന്‍
പോയ വണ്ടിയെ
ഹര്‍ത്താലനുകൂലികള്‍
തടഞ്ഞു വെച്ചുവെത്രേ!
കത്തിച്ച ടയറിന്റെ
പുകയുടെ ആഴം
ചര്‍ച്ചയായതോടെ
എന്റെ മരണത്തിന്
നാട്ടിലും സ്കോപില്ലാതെയായി...

ഇന്ന് സഞ്ചയനം,
നാല്‍പ്പതാം ചരമദിനം
വേര്‍പ്പാടിന്റെ ഒന്നാം വര്‍ഷം
ഇവന്മാരിങ്ങെനെ
നിരന്നു നിന്നത് കൊണ്ട്
ചരമ കോളത്തിന്റെ ഒരു മൂലയിലും
ഇടവും കിട്ടിയില്ല..

മരിക്കും മുന്പേ
ഞാനും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു
മന്ത്രിയാവണമെന്നു,
ഗസല്‍ ഗായകനാകണമെന്നു,
ചിത്രകാരനാകണമെന്നു,
അറിയപ്പെടുന്ന എഴുത്തുകാരനാകണമെന്നു,
ഒരു നാട്ടു പ്രമാണിയെങ്കിലും...
ഒന്നുമാവാതത്തില്‍
ഇപ്പോളെനിക്ക് ഒരു സങ്കടവുമില്ല
എന്തിനാ വെറുതെ
ഈ ആളുകളെ കൊണ്ട്
പറിയിപ്പിക്കുന്നത്
നാടിനും, രാജ്യത്തിനും
ഒരു തീരാ നഷ്ടമായെന്നു...!

വിഷാദം

പലതും പ്രതീക്ഷിച്ച്‌

ഭൂമിയിലേക്ക്‌ വന്നു വീണു
ഒന്നും കിട്ടാതെ പോയവന്റെ മട്ടാണ്
മിക്ക മനുഷ്യജന്മങ്ങളുടെയും.
സൂര്യനും അതെ
പകലോളം ജ്വലിച്ച
നിന്നിട്ടും
കണ്ടില്ലേ
സന്ധ്യയുടെ കേന്‍വാസില്‍
അവന്‍ പടര്‍ത്തിയ
വിഷാദത്തിന്‍റെ ചെഞ്ചായം!!

കള്ളമോതുന്നവര്‍ക്ക്

ദൈവം
കള്ളമോതുന്നവര്‍ക്ക്
കഠിന ശിക്ഷ
കാത്തുവെച്ചിട്ടുണ്ട്‌പോല്‍ !
നിത്യം സുഖമാണെന്നു
കാണുന്നവരോടൊക്കെയും കള്ളമോതി  കാലം  തീര്‍ത്തതിനു
ദൈവം  കാത്തുവെച്ച
ശിക്ഷയുടെ  കടലാഴം

എത്രയാണാവോ ...?

വണ്ടിനെപ്പറ്റി പൂക്കള്‍ക്കെന്നും

വണ്ടിനെപ്പറ്റി പൂക്കള്‍ക്കെന്നും
പരാതിയേയുള്ളൂ
പെണ്ണിന്
ആണിനെപ്പറ്റിയെന്ന പോലെ
എത്ര മധുരം കൊടുത്തിട്ടെന്താ
എത്ര ക്ഷണികനേരം കൊണ്ടാണ്
പൂവിലിരുന്ന് മധു നുകര്‍ന്ന്
അത് പറന്നകലുന്നത്

നീയും നക്ഷത്രവും

നീയും നക്ഷത്രവും
ഒരുപോലെയാണ്
പകല്‍ ഞാന്‍ ഉണരുമ്പോള്‍
പറഞ്ഞു തീര്‍ന്നിട്ടിലാത്ത
കഥ പറയാന്‍  പിന്നെയും
കാത്തു നില്‍ക്കണം
അന്ധിയോളം...

നിന്നെ തേടിയുള്ള യാത്ര

ഒരിക്കലും
നിന്റെ അരികില്‍ എത്തരുതന്നാണ്
എന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥന
നീ ഉള്ളയിടം
നിന്നെ തേടിയുള്ള യാത്രയെക്കള്‍
മാധുര്യമുണ്ടോ..?

നഷ്ടങ്ങളുടെ കണക്ക്

വെളിച്ചമേ
നിനക്ക് കൃത്യതയുണ്ട്
നീ പുറപ്പെടുകയും വെന്നത്തുകയും
ചെയ്യുന്നതിന്
എനിക്ക് ഒന്നേ പറയാനുള്ളൂ
നീ ഇരുട്ടുമായി കൂട്ടുകൂടരുത്
എവിടയും കയറിവരാന്‍ ഉള്ള
അവന്‍റെ സ്വാതന്ത്രം
നീ കണ്ട സുന്ദരലോകത്തെ
അഴുക്കുപിടിച്ച തുണികളാക്കും
പിന്നെ നീയും പറയും
നഷ്ടങ്ങളുടെ കണക്ക് .......

മുടി

മുടിയിഴ തുമ്പുകളെ
പ്രശംസിച്ചു പാടി പാടി
പിറകെ വരരുതേ
ഒരിഴ പൊട്ടി ചോറില്‍ വന്നതിനു
ആക്രോശത്തിന്റെ വാള്‍മുന
കുത്തിയതിന്റെ പാട്
പെണ്ണിന്റെ നെഞ്ചിലെപ്പോഴുമുണ്ട് -
ഉണങ്ങാതെ ...

ഭ്രാന്ത്

ഇലകളെ മുഴുവന്‍
പൊടുന്നനെ
മണ്ണിലേക്ക് തള്ളിവിട്ടു
നഗ്നനായി
നാണമില്ലാതെ നില്‍ക്കുന്ന
മരത്തെ കാണുമ്പോഴും

സമയതാളം തെറ്റി
നട്ടുച്ചക്കും
നട്ടപ്പാതിരാ നേരത്തും
പൂവന്‍ കോഴി കൂവുമ്പോഴും

ഒന്നുറങ്ങി തുലഞ്ഞുകൂടെയെന്നു

ചോദിപ്പിക്കും വിധം
നിര്‍ത്താതെ ഓരിയിടുന്ന
ശുനകനെ കേള്‍ക്കുമ്പോഴും

 

ഒരു കല്ലെടുത്ത്‌
എറിയാന്‍ തോന്നും പടി
ഒരു താളവുമില്ലാതെ
പക്ഷി നിര്‍ത്താതെ ചിലക്കുമ്പോഴും

ഞാനൊരു കറുപ്പനാണെന്നു
കാണിച്ചുകൊടുത്ത കണ്ണാടിയെ
കൊത്തി കൊത്തിസ്വയം ഹത്യക്ക് ശ്രമിക്കുന്ന
കാക്കയെ സഹിക്കുമ്പോഴും

ഇല്ലെന്നു തോന്നും
ഇവിടെ
ഭ്രാന്തു വരാത്തവരായി
ആരും!

എവിടെ ?...

പകല്‍ മുഴുവന്‍
വെയില്‍ തിന്നു മരിച്ച
കരിയിലകള്‍
ഒന്ന് ചായാന്‍
എവിടെയാണ്
കൂടൊരുക്കിയത് ..?

സങ്കടം തിന്നു തീര്‍ത്ത
കാര്‍മേഘങ്ങള്‍
കണ്ണീര്‍ വാര്‍ക്കുന്നതിനിടയിൽ
വെളളിമേഘങ്ങൾ
എവിടെയാണ്
ഒളിഞ്ഞിരുന്നത് ..?

ഒരു സുനാമിയായ്
ഇരമ്പുന്നതിനു മുന്‍പേ
ഉളളിലൊതിക്കിവെച്ച
ദേഷ്യത്തിന്‍റെ ആഴം
കടല്‍ എവിടെയാണ്
ഒളിപ്പിച്ചിരുന്നത്..?

ഉടല്‍മരം നഷ്ടപെട്ട
വേരുകളായപ്പോള്‍
ഇലകളാല്‍ തുന്നിക്കെട്ടി
കുടൊരുക്കിയ ചോണനുറുമ്പുകള്‍
എവിടെയാണ്
ഉച്ചകോടി കൂടിയത് ..?

അരുതെന്ന് ചെല്ലുംമുന്പേ
മണ്ണുമാന്തികള്‍ ബലാത്സംഗത്തിനിരയാക്കിയ
മലകള്‍ കയറ്റുമതിചെയ്തപ്പോള്‍
കിടപ്പാടംനഷ്ട്പെട്ട കുഞ്ഞുകുരിവികള്‍
എവിടെയാണ്
ആത്മഹത്യചെയ്തത്‌..?


കാത്തിരിപ്പിന്റെ മാധുര്യം
വിഷാദ രോഗിയായ്
കൂറുമാറിയപ്പോള്‍
മിഴികളിലെ കണ്ണീര്‍തടാകം
എവിടെയാണ്
വറ്റിവരണ്ടത്..?

മഴ

ഓര്‍മ്മകളും
ദു;ഖവും
സന്തോഷവും
തേച്ചു മിനുക്കി
മഴ എവിടെക്കൊ
ഒഴുകി അകലും ...
തന്ന സന്തോഷം തിരിച്ചു ചോദിക്കാതെയും
തന്ന നഷ്ടങ്ങളെ തിരുച്ചു തരാതെയും ....

രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട കരച്ചിലാണ് കവിത

എക്സ്ട്രാ

നിരാശ
കടലോളം
അറ്റമില്ലാതങ്ങിനെ..

സങ്കടം
വാനോളം
എവിടേയോ അറ്റമുണ്ടന്നപോലെ..

പ്രതീക്ഷകള്‍
കൊടുംവേനലില്‍
കുളത്തിലെ ഒടുവിലെ നീര്‍ശ്വാസംപോലെ..

ചിന്തകള്‍
നഷ്ടഗോപുരങ്ങള്‍
പണിതുകൊണ്ടെയിരിക്കുന്നു..

മനസ്സ്
മിഴികളിലൂറിയ നീര്‍ക്കണതതിനു
വിള്ളല്‍ വന്നതെങ്ങേനെയെന്ന്
ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നു.

സന്തോഷം
പിടി തരാതെ
ഒളിച്ചു യാത്ര തുടര്‍ന്ന്
എന്നെ ഒറ്റപെടുതുന്നത്‌
കൊണ്ടാവാം
ഇപ്പോയും ഞാന്‍
ജീവിതത്തില്‍
എക്സ്ട്രാ ബെഞ്ച്‌ലിരിക്കുന്നത്

തോറ്റവരുടെ ഭൂപടത്തില്‍ നിന്ന്..

വാക്ക്,
ശ്വാസം മുട്ടി
യാത്രയായി.
സൌഹ്ര്ദം,
അങ്ങേതെതാടിയില്‍
തൂങ്ങി മരിച്ചു.
സ്നേഹം,
സ്വര്‍ഗത്തിലേക്ക്
യാത്രയായി.
കാലം,
കുരുരുട്ടില്‍
തപ്പിത്തടഞ്ഞു .
പ്രണയം,
ശിശുസംരക്ഷണ കേന്ദ്രത്തില്‍
അലറി.
സ്വപ്നം,
മണിമാളികയില്‍
ശിതീകരണത്തിലായി.
രോഗം,
തിമര്‍ത്തുപെയ്യുന്ന
മഴയായി.
കാറ്റു,
സ്വരം നഷ്ടപെട്ട
ഗായകനായി.
മഴ,
വെയിലിനോടു
കൈപണം വാങ്ങി.
ഒന്ന് പറയട്ടെ സുഹൃര്ത്തെ ,
നീ ശ്വസിച്ചുവിട്ട
അതെ പ്രാണവായുവില്‍
വിഷം കലര്‍ത്തി പരസ്പരം
കൊല്ലുന്നതിനെ മുന്പേ ,
പുതിയ കാലവും
ഇരുട്ട് പരന്ന സംസ്കാരവും
എന്‍റെ സ്വപ്നങള്‍ക്ക് മേല്‍
തീ കൊളുതതുന്നതിനു മുന്പേ
ഞാനും ഓട്ടമല്‍സരത്തിനു
തയ്യാറടുക്കുന്നു
തോറ്റവരുടെ ഭൂപടത്തില്‍
നിന്ന്....